دوره 11، شماره 4 - ( دوره 11، شماره 4، زمستان 94 1394 )                   جلد 11 شماره 4 صفحات 63-73 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دکتری اپیدمیولوژی ، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ودانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
2- استاد آمار زیستی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
3- استادیار اپیدمیولوژی پژوهشکده غدد درون‌ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
4- استاد اپیدمیولوژی،گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، مرکز تحقیقات ژنومیک و انجمن اپیدمیولوژیست‌های ایران ، p.yavari-grc@sbmu.ac.ir
چکیده:   (8154 مشاهده)

اندازه گیری ویژگیهای مورد بررسی در تحقیقات علوم پزشکی تقریباً همیشه در معرض خطای اندازهگیری تصادفی قرار دارند که معمولاً این خطا و اثرات ناشی از آن توسط پژوهشگران نادیده گرفته میشود. یکی از اثرهای خطای تصادفی در اندازهگیری یک پدیده آماری به نام «بازگشت به میانگین» است. این پدیده زمانی مشاهده میگردد که بر اساس اندازه یک متغیر، گروهی انتهایی از جمعیت انتخاب گردد. اگر در این گروه اندازهگیری دومی از متغیر انجام شود. در مقایسه با میانگین اندازهگیری اول، میانگین اندازهگیری دوم به میانگین جمعیت نزدیکتر خواهد شد. در مطالعه‌های مداخلهای، این افزایش (یا کاهش) ممکن است اثر مداخله انجام شده تلقی شده و نتیجه گرفته شود که درمان مؤثر بوده است، در حالی که اثری نداشته است. نادیده گرفتن بازگشت به میانگین سبب خطا در نتیجه‌گیری و تفسیر نتایج مطالعه‌ها، تصمیمگیری در پزشکی مبتنی بر شواهد و برنامه‌ریزی برای اقدامات پیشگیری و بهداشتی خواهد شد. این مقاله به اهمیت این موضوع و اثر آن در مطالعه‌های مداخلهای اپیدمیولوژیک و راههای اجتناب از آن میپردازد.

متن کامل [PDF 1650 kb]   (2107 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۵/۲/۵ | پذیرش: ۱۳۹۵/۲/۵ | انتشار: ۱۳۹۵/۲/۵