XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Using Data Mining Methods (SVM and Bagging) to Survival Prediction in Patients with Colon Cancer in the Radiotherapy Section of Namazai Hospital. irje. 2014; 1111
URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-5802-fa.html
ستاره سوگند، ظهیری اصفهانی میثاق، زارع بندامیری محمد، رئیسی احمد، عباسی رضا. پیش بینی بقاء بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ در بخش پرتو درمانی بیمارستان نمازی شیراز با استفاده از روش های داده کاوی ماشین بردار پشتیبان و بگینگ. مجله اپیدمیولوژی ایران. 1392; 1111 ()

URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-5802-fa.html


1- 1- دانشجوی دکتری انفورماتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2- 2- دانشجوی کارشناسی ارشد فن آوری اطلاعات سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
3- 3- بخش آنکولوژی رادیولوژی، بیمارستان نمازی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
4- 4- دانشجوی کارشناسی ارشد انفورماتیک پزشکی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
5- 5- دانشجوی کارشناسی ارشد فن آوری اطلاعات سلامت، مرکز تحقیقات انفورماتیک پزشکی، موسسه آینده پژوهی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران ، Rezaabbasi2001@gmail.com
چکیده:   (50 مشاهده)
مقدمه و اهداف: سرطان روده­بزرگ سومین سرطان شایع در جهان محسوب می‌شود و در ایران بر اساس آمار وزارت بهداشت چهارمین سرطان شایع در کشور  بوده که 12/8 درصد کل سرطان­ها را در برمی‌گیرد . با توجه به روند رو به رشد سرطان روده ­بزرگ در ایران در سال‌های اخیر، پیش‌بینی پیامد سرطان و اطلاعات بالینی پایه مربوط به آن با اهمیت است. روش‌های داده‌کاوی در پیش‌بینی و تشخیص سرطان­ها می‌تواند مورد استفاده قرار گیرند. هدف از انجام این مطالعه تعیین عملکرد دو الگوریتم پیش­بینی کننده ماشین بردار پشتیبان و بگینگ در پیش‌بینی بقاء بیماران مبتلا به سرطان روده­بزرگ می باشد.
روش کار: جمعیت مورد مطالعه 570 بیمار مبتلا به سرطان روده­بزرگ با مرحله تومور 1 تا 4، مراجعه­کننده به بخش پرتودرمانی بیمارستان نمازی شیراز شامل 338 بیمار زنده و 232 بیمار فوت شده از سال 1385 تا 1390 می‌باشند. برای پیش‌بینی بقاء بیماران مبتلا به سرطان روده­بزرگ از روش ماشین بردار پشتیبان و روش بگینک استفاده شد. برای تحلیل داده­ها نیز از نرم افزار Weka نسخه 3.6.10  استفاده گردید.
یافته­ ها: در این مطالعه، حدود 57% از بیماران مرد بودند. بیش از 45% از بیماران در بازه سنی 70-50 سال قرار داشتند. بیشترین و کمترین محل قرار گیری تومورها مربوط به رکتوم و کولون چپ و به میزان 51 و 9 درصد بود. روش درمانی در بیش از 80% از بیماران نیز ابتدا عمل جراحی و سپس شیمی درمانی و یا رادیوتراپی بود. در عملکرد دو الگوریتم بر اساس صحت،‌ ویژگی و حساسیت محاسبه شده از ماتریس درهم‌ریختگی تعیین ، مورد استفاده قرار گرفت. به ترتیب میزان صحت، ویژگی و حساسیت در الگوریتم ماشین بردار پشتیبان 4/84،‌ 80 و 5/87 درصد و در الگوریتم بگینگ 2/83،‌ 75 و 88 درصد به دست آمد.  
نتیجه­ گیری:  نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که هر دو روش  حساسیت و ویژگی قابل قبولی در پیش بینی بقاء بیماران مبتلا به سرطان روده­بزرگ دارند اما ماشین بردار پشتیبان از میزان صحت بیشتری برخوردار بود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۸/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۸/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۸/۲۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Epidemiology

Designed & Developed by : Yektaweb