دوره 9، شماره 1 - ( 2-1392 )                   جلد 9 شماره 1 صفحات 11-18 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
2- دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، p.yavari-grc@sbmu.ac.ir
3- مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی گلستان
4- پژوهشکده غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
5- مرکز تحقیقات هماتولوژی وانکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان
6- دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
چکیده:   (13308 مشاهده)
مقدمه و هدف: استان گلستان از نظر میزان ابتلا به سرطان مری یکی از مناطق پر خطر در دنیاست. در مطالعه حاضر میزان بقای مبتلایان سرطان مری به‌صورت مبتنی بر جمعیت، بررسی شد.
روش کار: در این مطالعه طولی، 223 بیمار مبتلا به سرطان مری که در سال‌های 1386 تا 1387 در مرکز ثبت مبتنی بر جمعیت سرطان استان گلستان ثبت شده بودند، وارد مطالعه شدند. با استفاده از روش کاپلان مایر، میانه بقا اندازه‌گیری و برای مقایسه میزان‌های بقا در زیرگروه‌ها، از آزمون لگاریتم رتبه‌ای استفاده شد. برای بررسی ارتباط متغیرهای مختلف با میزان بقا، نسبت خطر تعدیل‌شده ( HRAdj ) با استفاده از مدل رگرسیون چند متغیره کاکس محاسبه شد.
نتایج: از مجموع 223بیمار، 129(8/57%) نفر مرد بودند. میانگین سنی بیماران5/12± 3/64 بود. میانه بقا در افراد مورد مطالعه حدود 11 ماه بود. میزان بقا 6 ماهه، یک‌ساله و 3 ساله، به‌ترتیب 69%، 47 % و 14% بود. نتایج مدل رگرسیون کاکس نشان داد که نسبت خطرتعدیل‌شده برای مرگ در مرحله متاستاز، نسبت به مرحله موضعی، 89/13 برابر (فاصله اطمینان 95%: 32/24-93/7) و در شغل کارگر نسبت به کارمند، 4/2 برابر (فاصله اطمینان 95%: 47/1-8/3) بیشتر بود.
 نتیجه‌گیری: میزان بقای مبتلایان به سرطان مری در استان گلستان، نسبت به گزارش‌های پیشین از این منطقه، افزایش داشته‌است. با این حال، این میزان نسبت به کشورهای پیشرفته همچنان پایین است.
واژه‌های کلیدی: سرطان مری، میزان بقا، گلستان، ایران
متن کامل [PDF 1561 kb]   (2988 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1391/5/10 | پذیرش: 1391/10/2 | انتشار: 1392/5/26