1- استاد، مرکز تحقیقات ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیتها، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2- دکترای تخصصی سیاستگذاری سلامت، مرکز تحقیقات ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیتها، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، yousefinezhadi@gmail.com
چکیده: (1833 مشاهده)
مقدمه و اهداف: خشونت و رفتارهای تهاجمی رانندگان بهعنوان عامل اصلی خطر سوانح ترافیکی هستند. نگرشها و رفتارهای راننده میتواند تحت تأثیر ویژگیهای شخصیتی قرار گیرد. این تحقیق با هدف شناسایی رابطه رفتارهای خشونتآمیز در رانندگی با ویژگی شخصیتی افراد انجام شد.
روش کار: برای جمعآوری اطلاعات مربوط به خشونت از پرسشنامه پژوهش ساخته 20 سؤالی و اطلاعات مربوط به صفات شخصیتی برونگرایی، توافق یا نوعدوستی، وظیفهشناسی، روان رنجور خویی و گشودگی به تجربه از پرسشنامه 60 سؤالی شخصیتی نئو استفاده شد. روانسنجی ابزارهای تعیین و جمعآوری اطلاعات در بازه زمانی شهریور تا دیماه 1397 انجام شد. آمار توصیفی و تحلیل آماری نا پارامتریک شامل من ویتنی و کروسکال برای تحلیل دادهها انجام شد.
یافتهها: در این مطالعه از مجموع 312 نفر شرکتکننده، 3/87 درصد شرکتکنندگان مرد و 7/12 درصد زن بودند. میانگین سنی افراد شرکتکننده 42 سال بود. ویژگی شخصیتی غالب در بین رانندگان با میزان 2/30 درصد وظیفهشناسی بود. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که بین میزان خشونت و صفات شخصیتی روان رنجوری ارتباط معنادار دیده شد (02/0P=). بر اساس تحلیل رگرسیون نوزده درصد (19 درصد) میزان خشونت بر اساس متغیرهای انواع صفات شخصیتی قابل تبیین است.
نتیجهگیری: ویژگی شخصیت روان رنجوری راننده میتواند بهطور بالقوه نشاندهنده رفتار رانندگی و میزان خشونت باشد؛ بنابراین پیشبینی رفتار رانندگان در بهبود ایمنی راههای جادهای ضروری است. همچنین میتواند اطلاعات مفیدی برای مداخلات ایمنی در میان کاربران جاده ارائه کند و رانندههایی را که بیشتر در معرض رفتارهای نامطلوب رانندگی قرار دارند مورد هدف قرار دهد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
اپیدمیولوژی دریافت: 1399/10/17 | پذیرش: 1399/9/10 | انتشار: 1399/9/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول