fa مقایسه آگاهی، نگرش و عملکرد مهاجرین افغانی با ایرانیان نسبت به انتقال و پیشگیری از مالاریا در شهرستان ایرانشهر، 1385-1384 عمومى General پژوهشي Research <b>مقدمه و اهداف:</b> هدف مطالعه حاضر مقایسه آگاهی، نگرش و عملکرد جمعیت مهاجرین افغانی (جامعه غیربومی) با ایرانیان (جامعه بومی) در یکی از مالاریا خیزترین مناطق، شهرستان ایرانشهرنسبت به انتقال و پیشگیری از مالاریا است. <br><b>روش کار:</b> این مطالعه، یک بررسی مقطعی است بر روی 775 نفر ایرانیان و افاغنه ساکن منطقه ایرانشهر در محدوده سنی 55-15 سال در طی 10 ماه درطی سال­های 1385-1384 انجام گرفت. با مراجعه به درب منازل 381 نفر ایرانی و 376 نفر افاغنه به طور تصادفی با روش نمونه­گیری خوشه­ای انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. برای همه نمونه­ها پرسش­نامه­ای حاوی پرسش­های دموگرافیک، آگاهی، نگرش و عملکرد به طریق مصاحبه تکمیل شد. <br> <b>نتایج: </b>در این مطالعه نتایج نشان داد که بیشتر شرکت­کنندگان ایرانی و افغانی با حداقل یکی از سه علائم مشخصه مالاریا یعنی تب، لرز و درد استخوان و عضلات آشنایی دارند. اکثریت ایرانیان و افاغنه می­دانستند که نیش پشه عامل انتقال مالاریا است ولی تفاوت معنی­داری بین دو گروه از نظر آگاهی به انتقال مالاریا توسط نیش پشه مشاهده شد. (001/0>P 2/142= 2χ). بیشترین منبع کسب اطلاعات درباره مالاریا برای ایرانی­ها (5/44% از آن­ها) از طریق مراکز بهداشتی درمانی بود در حالی­که در بین افاغنه3/65% آن­ها اظهار داشتند که اطلاعات خود را از خویشان و دوستان کسب می­کنند. به طور کلی 4/3% از شرکت­کنندگان به نقش رسانه­های عمومی به اطلاع رسانی در مورد مالاریا اشاره کردند. طبق نتایج به دست آمده فقط 24% از کل شرکت­کنندگان در این مطالعه اظهار داشتند که از پشه­بند استفاده می­کنند. میزان استفاده از پشه­بند در بین ایرانیان 4 برابر افاغنه بود. <br><b>نتیجه­ گیری: </b>در یک جمع­بندی کلی اگر چه اکثر شرکت­کنندگان از هر دو گروه با مالاریا و نحوه انتقال آن آشنا هستند ولی برای پیشگیری از ابتلاء به این بیماری اقدامی نمی­کنند. هم­چنین علت بالا بودن نسبی موارد مالاریا در بین افاغنه ممکن است ناشی از شیوه زندگی آن­ها باشد نه صرفاً از مسافرت­های برون مرزی، چرا که در مقام مقایسه اهالی بلوچیستان نیز این­گونه تردد را دارند. در این مطالعه هم­چنین مشخص شد که افاغنه ارتباط ضعیفی با مراکز بهداشتی درمانی دارند که این امر نیز در درمان به موقع و کامل بیماری اهمیت زیادی خواهد داشت. <b>Background & Objectives: </b>The aim of present study is to compare Afghan refugees and Iranian residents in terms of their knowledge, attitude and practice concerning malaria transmission and protection in an endemic area in Southeast Iran. <br><b>Methods: </b>This cross sectional study was conducted over a period of 10 months (2004-2005) and involved a total of 775 people, including Iranian and Afghan subjects. The age range of participants was 15 to 55 years. Data collection was done through a structured questionnaire consisting of open and close questions and comprising several, namely personal characteristics details, history of malaria infection and treatments, type of residence, mobility, self protection, facilities, and access to health services. <br><b>Results:</b> Both Iranians and Afghans were familiar with the three typical symptoms of the disease (fever, chills and muscle aches): 67.1% of Iranians and 78% of Afghans were able to name least one of the three typical symptoms. In both groups the majority of subjects were aware that malaria transmission occurs through mosquito bite but there was a significant difference regarding knowledge of malaria transmission (χ2 =142.2, P<0.001). Chi-square test for goodness of fit showed that the distribution of symptom indicators is significantly different between the two groups. For Iranians, the most important source of information about malaria was the health facilities (44.5% of the total) while most Afghans (65.3%) had obtained the information through friends and relatives. In both groups, the mass media had acted as the source of information in only 3.4%. Altogether, 24% of the participants reported the use of mosquito bed nets almost 90% of Afghans and 62% of Iranians said that they did not used bed nets at all. However, the number of Iranians who used bed nets was four times greater than the Afghans who did so. <br> <b>Conclusions: </b>Although the majority of subjects were familiar with malaria transmission and protection methods, they largely neglected safety precautions. Moreover, it seems that the high prevalence of malaria among Afghans is due to their life style rather than cross-border travel. The study also revealed that Afghan people have poor communication with the local health facilities, a point that must receive special attention in future malaria control programs. مالاریا،محافظت شخصی،مهاجرین افغانی،بلوچستان،ایران،آگاهی،عملکرد،نگرش Malaria ، Self-protection ، Afghan refugees ، Baluchestan ، Iran 7 13 http://irje.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-156&slc_lang=fa&sid=1 HR Basseri حمیدرضا باصری Yes K Holakouie Naieni کورش هلاکویی نایینی No A Raeisi احمد رئیسی No Kh Shahandeh خندان شاهنده No K Akbarzadeh کامران اکبرزاده No M Ranjbar منصور رنجبر No A Parvin عبدالمحسن پروین No