Iranian Journal of Epidemiology

fa مقایسه اعتبار دو روش مبتنی بر پروتکل و مبتنی بر قصد درمان با استفاده از شبیه‌سازی مونت کارلو: تحلیل ثانویه یک کارآزمایی بالینی در درمان بیماران اسکیزوفرنی در حضور عدم اجابت بیماران از دوز کامل دارو Comparison of the Validity of Intention-To-Treat and Per-Protocol Approaches Using Monte-Carlo Simulation: Secondary Analysis of a Clinical Trial in the Treatment of Schizophrenic Patients in the Presence of Non-Compliance عمومى General پژوهشي Research <div style="BORDER-BOTTOM: windowtext 1pt solid BORDER-LEFT: medium none PADDING-BOTTOM: 1pt PADDING-LEFT: 0cm PADDING-RIGHT: 0cm MARGIN-LEFT: 0cm BORDER-TOP: windowtext 1pt solid MARGIN-RIGHT: 87.6pt BORDER-RIGHT: medium none PADDING-TOP: 1pt mso-element: para-border-div mso-border-top-alt: solid windowtext .5pt mso-border-bottom-alt: solid windowtext .5pt"><p class="IJE-F-Abstract" style="BORDER-BOTTOM: medium none BORDER-LEFT: medium none PADDING-BOTTOM: 0cm MARGIN: 0cm 0cm 0pt PADDING-LEFT: 0cm PADDING-RIGHT: 0cm BORDER-TOP: medium none BORDER-RIGHT: medium none PADDING-TOP: 0cm mso-border-top-alt: solid windowtext .5pt mso-border-bottom-alt: solid windowtext .5pt mso-hyphenate: auto mso-padding-alt: 1.0pt 0cm 1.0pt 0cm" dir="rtl">مقدمه و اهداف: شیوه‌های استاندارد برای مقایسه اثر دو دارو در کارآزمایی‎های بالینی کنترل‌دار تصادفی شده در حضور عدم اجابت کامل دارو، روش مبتنی بر قصد درمان (ITT) یا مبتنی بر پروتکل (Per-protocol) می‌باشد. هر یک از دو روش یاد شده در برآورد اثر داروها معایبی داشته و محققان هنوز در انتخاب یکی از آنان ابهام دارند. در این مطالعه سعی شده است که دقت دو روش یادشده با استفاده از شبیه‌سازی مونت کارلو مقایسه شود .<p class="IJE-F-Abstract" style="BORDER-BOTTOM: medium none BORDER-LEFT: medium none PADDING-BOTTOM: 0cm MARGIN: 0cm 0cm 0pt PADDING-LEFT: 0cm PADDING-RIGHT: 0cm BORDER-TOP: medium none BORDER-RIGHT: medium none PADDING-TOP: 0cm mso-border-top-alt: solid windowtext .5pt mso-border-bottom-alt: solid windowtext .5pt mso-hyphenate: auto mso-padding-alt: 1.0pt 0cm 1.0pt 0cm" dir="rtl">روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه ثانویه بوده که روی 60 بیمار اسکیزوفرنی مزمن به منظور مقایسه تأثیر داروی سلکوکسیب به همراه ریسپردون در مقایسه با ریسپردون به همراه دارونما انجام گرفت. برای انتخاب یکی از روش‌های مبتنی بر قصد درمان و مبتنی بر پروتکل از شبیه‌سازی مونت-کارلو و شاخص‌های نیکویی برازش آکاییک (AIC) و بیزین (BIC) استفاده شد.<p class="IJE-F-Abstract" style="BORDER-BOTTOM: medium none BORDER-LEFT: medium none PADDING-BOTTOM: 0cm MARGIN: 0cm 0cm 0pt PADDING-LEFT: 0cm PADDING-RIGHT: 0cm BORDER-TOP: medium none BORDER-RIGHT: medium none PADDING-TOP: 0cm mso-border-top-alt: solid windowtext .5pt mso-border-bottom-alt: solid windowtext .5pt mso-hyphenate: auto mso-padding-alt: 1.0pt 0cm 1.0pt 0cm" dir="rtl">نتایج: شبیه‌سازی مونت-کارلو نشان داد که با ثابت بودن نسبت عدم اجابت بیماران، وقتی که تعداد نمونه کم می‌باشد (n=30 یا n=60)، روش مبتنی بر قصد درمان نسبت به روش مبتنی بر پروتکل بر اساس شاخص آکائیک و شاخص اطلاع بیزی، نیکویی برازش بیش‌تری دارد، اما با افزایش حجم نمونه در گروه‌های درمانی (100n=) روش مبتنی بر پروتکل نسبت به روش مبتنی بر قصد درمان نیکویی برازش بیش‌تری دارد.<p class="IJE-F-Abstract" style="BORDER-BOTTOM: medium none BORDER-LEFT: medium none PADDING-BOTTOM: 0cm MARGIN: 0cm 0cm 0pt PADDING-LEFT: 0cm PADDING-RIGHT: 0cm BORDER-TOP: medium none BORDER-RIGHT: medium none PADDING-TOP: 0cm mso-border-top-alt: solid windowtext .5pt mso-border-bottom-alt: solid windowtext .5pt mso-hyphenate: auto mso-padding-alt: 1.0pt 0cm 1.0pt 0cm" dir="rtl">نتیجه‌گیری: در این مطالعه مشاهده شد که وقتی تعداد نمونه‌ها تقریباً بزرگ است، روش مبتنی بر پروتکل نسبت به روش مبتنی بر قصد درمان برای کنترل اثر عدم اجابت بیماران ممکن است که نیکویی برازش بیش‌تری داشته باشد.</div> Background & Objectives: The standard methods for the comparison of two drugs in a randomized controlled clinical trial in the presence of non-compliance are intention-to-treat or per-protocol approaches. Both approaches have problems with estimation of drug effects, and researchers are not still certain to adopt which one. In this study, the bias of intention-to-treat and per-protocol approaches was calculated using Monte-Carlo simulation. We tried to choose the best approach (based on the AIC index) for comparing Risperidone plus Celecoxib and Risperidone plus Placebo.Methods: This secondary study was conducted to compare the effect of Risperidone plus Celecoxib and Risperidone plus Placebo among 60 schizophrenic patients. To choose between the intention-to-treat and per-protocol approaches, Monte-Carlo simulation with Ackaike (AIC) and Baysian (BIC) indices was used.Results: The results of Monte-Carlo simulation showed that when the sample size was small (n=30 or n=60) under fixed conditions of non-compliance equal to 5% and 10%, intention-to-treat had a better goodness of fit than per-protocol based on AIC and BIC. However, increasing the sample size in active and placebo groups (e.g., n=100) showed that per-protocol had a better goodness of fit than intention-to-treat.Conclusion: When the sample size is large, the per-protocol approach may have a better goodness of fit than intention-to-treat to address the effects of non-compliance in randomized clinical trials. کارآزمایی بالینی تصادفی شده, اسکیزوفرنی مزمن, عدم اجابت دارو, سلکوکسیب, شبیه‌سازی مونت کارلو Randomized clinical trials, Chronic Schizophrenia, Celecoxib, non-compliance, Monte Carlo simulation 15 23 http://irje.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5070&slc_lang=fa&sid=1 AR Soltanian علیرضا سلطانیان a_sultanian@yahoo.com Yes دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان M Mirfakhraei مریم میر فخرایی No دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان H Mahjub حسین محجوب No دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان A Moghimbeigi عباس مقیم بیگی No دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان SH Akhondzadeh شاهین آخوندزاده No دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران،