دوره 5، شماره 3 - ( 9-1388 )                   جلد 5 شماره 3 صفحات 27-34 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moradi Lakeh M, Montazer M, Moradi M, Mahmoodi S, Alemzadeh Bahreini S, Askari S. Stunting Trends in under 6 year Old Children Living in Rural area of Robat-Karim from 1997 to 2007: An Age-Period-Cohort Effect Analysis. irje. 2009; 5 (3) :27-34
URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-107-fa.html
مرادی لاکه مازیار، منتظر مهدی، مرادی مسعود، محمودی سید محمد حسین، عالم زاده بحرینی سید امیر پویا، عسکری ساره. بررسی روند کوتاه‌قدی کودکان صفر تا شش ساله جمعیت روستایی رباط‌کریم در سال‌های 86-1376 به روش بررسی اثر سن، همگروه تولد و دوره زمانی. مجله اپیدمیولوژی ایران. 1388; 5 (3) :27-34

URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-107-fa.html


1- دانشگاه علوم پزشکی ایران
2- گروه آسیب‌شناسی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، mehdi.montazer@gmail.com
3- دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده:   (41540 مشاهده)
مقدمه و اهداف: کوتاه‌قدی بیانگر سوءتغذیه مزمن است. روند تغییرات این شاخص نشانگر وضعیت سلامت در درازمدت و نیز میزان سودبخشیمداخلات انجام شده است. هدف از مطالعه حاضر،بررسی روند تغییرات کوتاه‌قدی کودکان پیش دبستانی روستاهای رباط‌کریم به شیوۀ بررسی اثر سن-همگروه تولد-دوره زمانی است.
روش کار: داده‌های رشدی تمامی کودکان تحت پوشش خانه‌های بهداشت مرکز بهداشت رباط‌کریم در نرم‌افزارAnthro2005 به نمره انحراف معیار (نمره Z) تبدیل شد.مقادیر کوچکتر از 2- برای قد-برای-سن به عنوان موارد متوسط و شدید کوتاه‌قدیشناخته می‌شود. تحلیل سن-همگروه تولد-دوره زمانی در دو بخش ترسیمی و آماری انجام شد. در بخش آماری از مدل‌های رگرسیونی لجستیک استفاده گردید که کوتاه‌قدی متغیر مستقلِ آن‌ها، و سن، همگروه تولد، و دورهزمانی متغیرهای وابسته بودند.
نتایج: داده‌‌های رشدی 970 پسر و 898 دختر بررسی شدند. درصد فراوانی کوتاه‌قدی بطورکلی 0/8% بود. مدل‌های رگرسیونی لجستیک (000/0Pvalues=) با یافته‌های تحلیل بصری مطابقت داشته و نشان می‌دهند که با نزدیک شدن به زمان حال، درصد فراوانی کوتاه‌قدی در همگروه‌های تولدی مختلف و دوره‌های زمانی مختلف، روندی کاهشیابنده دارد. بیشترین فراوانی کوتاه‌قدی در سال‌های دوم و 6-5 زندگی مشاهده می‌شود. درصد فراوانی کوتاه‌قدی به طور معنی‌داری در پسران (3/9%) و کودکان غیرایرانی (5/9%) بیشتر بوده است (001/0Pvalues<).
نتیجه‌گیری:
به نظر می‌رسد فراوانی کوتاه‌قدی متوسط تا شدید در جمعیت مورد بررسی در حال کاهش است. مداخلات مناسب برای کاهش کوتاه‌قدی در دوسالگی و 6-5سالگی، پسران، و کودکان غیر ایرانی ضروری به نظر می‌رسد.
متن کامل [PDF 1294 kb]   (2495 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۷/۱۱/۱۲ | پذیرش: ۱۳۸۸/۴/۶ | انتشار: ۱۳۹۲/۶/۱۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Epidemiology

Designed & Developed by : Yektaweb