دوره 10، شماره 3 - ( دور10، شماره 3 1393 )                   جلد 10 شماره 3 صفحات 43-53 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bahmanimehr A, Nikmanesh F, Yepiskoposyan L. Paternal Genetic Landscape of Zagros Region of Iran and Its Role in the Gene Flow in the Populations of the Region. irje. 2014; 10 (3) :43-53
URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-5279-fa.html
بهمنی مهر اردشیر، نیک منش فاطمه، یپیسکوپوسیان لوون. بررسی ساختار ژنتیک اجداد پدری در منطقه‌ زاگرس ایران و تأثیر این رشته‌کوه در گردش ژنی و تداخل ژنتیکی جمعیت‌های منطقه. مجله اپیدمیولوژی ایران. 1393; 10 (3) :43-53

URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-5279-fa.html


1- دکتری ژنتيک مولکولی، انستيتو بيولوژی مولکولی، آکادمی ملی علوم ارمنستان، ايروان، ارمنستان دکتری ژنتیک مولکولی، انستیتو بیولوژی مولکولی، آکادمی ملی علوم ارمنستان ، bah_ard@yahoo.com
2- کارشناسی ارشد، گروه بيوتکنولوژی، دانشکده علوم نوين پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز، تبريز، ايران کارشناسی ارشد، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز
3- استاد گروه انسان‌شناسی مولکولی، انستيتو بيولوژی مولکولی، آکادمی ملی علوم ارمنستان، ايروان، ارمنستان انستیتو بیولوژی مولکولی، آکادمی ملی علوم ارمنستان
چکیده:   (4614 مشاهده)

مقدمه و اهداف: رشته‌کوه‌ زاگرس مهد تمدن‌های بزرگ مانند بین‌النهرین و ایلام بوده و تنوع قومیتی و زبانی رایج در آن نشان از مهاجرت‌های گوناگون سیاسی و اجتماعی در طول تاریخ دارد. این مطالعه به منظور بررسی نقش رشته‌کوه‌های زاگرس در تغییرات جمعیتی و ژنتیکی منطقه با بررسی ساختار چند ریختی ژنتیکی سویه‌های اجداد پدری انجام شده است.

روش کار: تعداد 297 نمونه خون از مردان ساکن در نواحی بومی استان‌های شمال غرب ایران جمع‌آوری شد. فراوانی هاپلوگروپ‌های مختلف کروموزوم‌Y و فاصله‌ی ژنتیکی (Fst) و تنوع ژنی محاسبه‌شده با استفاده از تکنیک‌های نوین آماری در جمعیت‌های ساکن در دو طرف رشته‌کوه زاگرس مقایسه گردید.

نتایج: در این پژوهش، زمان پراکندگی و ورود هاپلوگروپG2-M406  به ایران حدود 8800 سال پیش محاسبه گردید که مقارن با اولین سکونت‌های انسانی عصر نوسنگی در رشته‌کوه‌های زاگرس می‌باشد. تعدادی از سویه‌های ژنتیکی منشعب شده از آسیای مرکزی در قسمت شرقی زاگرس  و مرکز ایران به صورت برجسته‌ای بیش‌تر از غرب زاگرس می‌باشد. در نقطه مقابل، سویه‌ها‌ی ژنتیکی منتسب به اروپا در جمعیت‌های قسمت غربی زاگرس  بیش‌تر مشاهده می‌شوند.

نتیجه‏گیری: نتایج پژوهش ضمن تأیید انتشار و گسترش رو به سمت غرب قبل از عصر کشاورزی از فلات ایران به اروپا از مسیر قفقاز و ترکیه، الگوی قابل تأملی از درخت ژنتیکی جمعیت‌ها ترسیم نمود، که تأکیدی بر اهمیت مناطق حاصلخیز در شمال ایران برای حرکت ژنتیکی از میان موانع جغرافیایی ایران دارد. نقش ممانعت کنندگی رشته‌کوه‌های زاگرس در گردش ژنتیکی از مرزهای غربی و گردش آزاد ژنی داخل ایران نیز در این مطالعه تأیید شد.

متن کامل [PDF 397 kb]   (4453 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۱۲/۷ | پذیرش: ۱۳۹۳/۱۲/۷ | انتشار: ۱۳۹۳/۱۲/۷

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Epidemiology

Designed & Developed by : Yektaweb