دوره 6، شماره 1 - ( 3-1389 )                   جلد 6 شماره 1 صفحات 18-25 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Soltanian A, Faghihzadeh S, Gerami A, Mehdibarzi D, Jing Cheng J. Estimation of Treatment Effects in Crossover Clinical Trials with Noncompliance. irje. 2010; 6 (1) :18-25
URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-89-fa.html
سلطانیان علیرضا، فقیه زاده سقراط، گرامی عباس، مهدی برزی داریوش، چنگ جینگ. برآورد اثرات درمانی در مطالعات کارآزمایی بالینی متقاطع در حضور عدم تمکین بیماران. مجله اپیدمیولوژی ایران. 1389; 6 (1) :18-25

URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-89-fa.html


1- دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس
2- دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس ، s.faghihzadeh@modares.ac.ir
3- دانشکده علوم کامپیوتر آمار و ریاضی دانشگاه تهران
4- دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد
5- گروه آمارزیستی و اپیدمیولوژی دانشگاه فلوریدای آمریکا
چکیده:   (7242 مشاهده)
مقدمه و اهداف: درکارآزمایی‌های بالینی برخی افراد نسبت به دریافت درمان خود تمکین نمی‌کنند. استراتژی معمول در تحلیل آزمایشات تصادفی، است که در صورت وجود عدم تمکین بیماران برآوردهای نامعتبری از اثرات درمانی ارائه می‌کند. در این مطالعه اثر درمان را درمقایسه با دارونما در حضور عدم تمکین بیماران تعدیل خواهیم نمود.
روش کار: در بررسی کارایی مدل آماری پیشنهاد شده در این مقاله، از داده‌های یک کارآزمایی بالینی متقاطع استفاده شده که در آن 42 بیمارمبتلابه استئوارتریت زانو شرکت داشته و اثر یک پماد ساختگی در مقایسه بامصرف دارونما مورد بررسی قرار گرفته است. برای تعدیل اثر عدم تمکین بیماران از متوسط نسبت تمکین بهره‌مند شده و با روش حداکثر درستنمایی به برآورد پارامترها پرداخته شده است.
نتایج: نتایج نشان داد که توزیع متغیرهای پایه‌ای مانند مدت زمان ابتلا به بیماری، شدت بیماری، سن، جنس و غیره دربین دو گروه درمانی اختلاف معنی‌داری ندارند (05/0 P>). خطای معیار برآورد شده برای تفاضل اثرات درمانی tD بر اساس مدل تعدیل یافته به مراتب کوچک‌تر از مدل استاندارد بود (به ترتیب برابر با 09/0 و 12/0). همچنین آماره نسبت درست‌نمایی بدست آمده بر پایه مدل تعدیل یافته نسبت به مدل استاندارد کوچک‌تر (7/1177 در مقابل 1/1205) بود.
نتیجه‌گیری: بر پایه خطای معیار و آماره نسبت درستنمایی بدست آمده می‌توان گفت که مدل تعدیل یافته برآوردهای کاراتر و معتبرتری را نسبت به مدل استاندارد ارائه می‌کند. واژگان کلیدی: کارآزمایی بالینی متقاطع، Intention-to-treat، عدم تمکین، برآورد حداکثر درستنمایی
متن کامل [PDF 314 kb]   (2358 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۸/۴/۲۱ | پذیرش: ۱۳۸۸/۹/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۲/۶/۱۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Epidemiology

Designed & Developed by : Yektaweb