دوره 22، شماره 1 - ( دوره 22، شماره 1، بهار 1405 )                   جلد 22 شماره 1 صفحات 94-80 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Saadati M, Razzaghi A, Habibi Asl T. A Comparative Study of Driving Training and Licensing Systems in Selected Countries. Iran J Epidemiol. 2026; 22 (1) :80-94
URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-7529-fa.html
سعادتی محمد، رزاقی علیرضا، حبیبی اصل طیبه. مطالعه تطبیقی سیستم آموزش و صدور گواهینامه رانندگی در کشورهای منتخب جهان. مجله اپیدمیولوژی ایران. 1405; 22 (1) :80-94

URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-7529-fa.html


1- مرکز تحقیقات پیشگیری از آسیب حوادث جاده ای، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران و گروه بهداشت عمومی، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران
2- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده پیشگیری از بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ، razzaghi.alireza1@gmail.com
3- مرکز تحقیقات پیشگیری از آسیب حوادث جاده ای، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
چکیده:   (183 مشاهده)
مقدمه و اهداف: سیستم آموزش و صدور گواهینامه رانندگی به عنوان اولین گام رانندگان برای ورود به محیط ترافیکی، نقش تعیین کننده ای در دانش، نگرش و مهارت رانندگان جدید دارد. با توجه به تفاوت‌های ساختاری این سیستم در کشورهای مختلف، این مطالعه با هدف مقایسه تطبیقی مؤلفه‌های اصلی آموزش و صدور گواهینامه رانندگی در کشورهای منتخب انجام شد.
روش کار: این مطالعه به روش تطبیقی و از طریق مرور متون با استفاده از کلیدواژه ­های تعیین شده و از طریق پایگاه‌های داده داخلی و بین المللی شامل (Web of science, Scopus, PubMed, Safelite, Safelir Google scholar) و پایگاه های اینترنتی سازمان های حمل و نقل و ترافیک کشورهای منتخب در سال 2021، انجام گرفت. انتخاب کشورها بر اساس تنوع جغرافیایی، سطح توسعه و دسترسی به اطلاعات رسمی صورت گرفت. استخراج داده­ ها توسط دو نفر از محققین به صورت مستقل و در پنج حیطه آموزش تئوری، محتوای آموزشی، آموزش عملی، سنجش‌های سلامت و آزمون­ های صدور گواهینامه استخراج و مقایسه شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش تئوری و عملی درک خطر تنها در 4 کشور (ژاپن، هلند، سوئد و انگلیس) وجود داشت که صرفاً در کشور سوئد به‌صورت اجباری اجرا می‌شد. سنجش سلامت جسمی و سنجش عملکرد چشم، در تمامی کشورهای منتخب وجود داشت ولی سنجش سلامت روان فقط در کشورهای هلند و سوئد صورت می‌گیرد. طول دوره آموزش تئوری از 3 روز در پاکستان تا 26 جلسه در ژاپن متغیر بود که بیانگر تفاوت چشمگیر در سرمایه‌گذاری آموزشی کشورها بر رانندگان جدید است.
نتیجه‌گیری: تفاوت ­های ساختاری و محتوایی در آموزش رانندگی و صدور گواهینامه در کشورهای مختلف می­تواند در سطح دانش و مهارت رانندگان جدید تاثیرگذار باشد. بازنگری سیستم آموزش رانندگی در کشورهای درحال توسعه با تأکید بر آموزش اجباری درک خطر و ادغام سنجش سلامت روان در فرآیند صدور گواهینامه، می‌تواند به‌عنوان یک راهبرد مبتنی بر شواهد برای ارتقای ایمنی ترافیک مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد.
متن کامل [PDF 899 kb]   (74 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: عمومى

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله اپیدمیولوژی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb