دوره 22، شماره 1 - ( دوره 22، شماره 1، بهار 1405 )
جلد 22 شماره 1 صفحات 49-28 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Halimi A, Hashemi Nazari S S, Rahimi Pordanjani S, Panahi M H. Spatio-Temporal Analysis of Marriage and Divorce Trends in Iran During 2011–2020. Iran J Epidemiol. 2026; 22 (1) :28-49
URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-7532-fa.html
URL: http://irje.tums.ac.ir/article-1-7532-fa.html
حلیمی آرام، هاشمی نظری سید سعید، رحیمی پردنجانی سجاد، پناهی محمد حسین. تحلیل مکانی و زمانی روند ازدواج و طلاق در ایران طی سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹. مجله اپیدمیولوژی ایران. 1405; 22 (1) :28-49
1- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران و مرکز تحقیقات تعیین کنندههای اجتماعی سلامت، پژوهشکده اختلالات متابولیک و چاقی، پژوهشکده علوم غدد درونریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
3- گروه بهداشت عمومی، دانشکده علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایران
4- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران و مرکز تحقیقات ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها، پژوهشکده علوم بهداشتی و محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ،mohammadpanahi55@yahoo.com
2- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
3- گروه بهداشت عمومی، دانشکده علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایران
4- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران و مرکز تحقیقات ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها، پژوهشکده علوم بهداشتی و محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ،
چکیده: (258 مشاهده)
مقدمه و اهداف: کاهش ازدواج و افزایش طلاق همانند بسیاری از کشورهای جهان، به چالشی اجتماعی و جمعیتشناختی بدل شده است. این مطالعه با هدف تحلیل روند مکانی–زمانی ازدواج و طلاق در ایران طی سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹ با بهرهگیری از ابزار سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) انجام شد.
روش کار: پژوهش از نوع بومشناختی بود. دادههای ازدواج و طلاق از سازمان ثبت احوال کشور و دادههای جمعیتی از مرکز آمار ایران استخراج شد. شاخصها بر اساس جمعیت ده سال به بالا استانداردسازی گردید. تحلیلهای فضایی شامل پهنهبندی و آزمون خوشهای *Getis-Ord Gi با استفاده از نرمافزار ArcGIS نسخه ۱۰.۸ و SPSS نسخه 26 انجام شد.
یافتهها: میزان ازدواج از 13/74 در هر هزار نفر جمعیت در سال ۱۳۹۰ به 8 در سال ۱۳۹۹ کاهش یافت؛ این کاهش در کلانشهرها و استانهای صنعتی (تهران، البرز، اصفهان) شدیدتر بود، در حالیکه استانهایی مانند سیستان و بلوچستان وضعیت بهتری داشتند. در مقابل، میزان طلاق از 2/24 در سال ۱۳۹۰ به 2/63 در سال ۱۳۹۹ افزایش یافت و در استانهای تهران، البرز و شمال کشور بالاتر از میانگین ثبت شد. تحلیل خوشهای نشان داد مناطق شهری–صنعتی نقاط داغ طلاق و نقاط سرد ازدواج هستند.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از کاهش چشمگیر ازدواج و افزایش طلاق در ایران طی دهه ۱۳۹۰ همراه با تفاوتهای منطقهای است. ضرورت سیاستهای منطقهای، مشاوره و حمایتهای اجتماعی برای تقویت بنیان خانواده را برجسته میسازد.
روش کار: پژوهش از نوع بومشناختی بود. دادههای ازدواج و طلاق از سازمان ثبت احوال کشور و دادههای جمعیتی از مرکز آمار ایران استخراج شد. شاخصها بر اساس جمعیت ده سال به بالا استانداردسازی گردید. تحلیلهای فضایی شامل پهنهبندی و آزمون خوشهای *Getis-Ord Gi با استفاده از نرمافزار ArcGIS نسخه ۱۰.۸ و SPSS نسخه 26 انجام شد.
یافتهها: میزان ازدواج از 13/74 در هر هزار نفر جمعیت در سال ۱۳۹۰ به 8 در سال ۱۳۹۹ کاهش یافت؛ این کاهش در کلانشهرها و استانهای صنعتی (تهران، البرز، اصفهان) شدیدتر بود، در حالیکه استانهایی مانند سیستان و بلوچستان وضعیت بهتری داشتند. در مقابل، میزان طلاق از 2/24 در سال ۱۳۹۰ به 2/63 در سال ۱۳۹۹ افزایش یافت و در استانهای تهران، البرز و شمال کشور بالاتر از میانگین ثبت شد. تحلیل خوشهای نشان داد مناطق شهری–صنعتی نقاط داغ طلاق و نقاط سرد ازدواج هستند.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از کاهش چشمگیر ازدواج و افزایش طلاق در ایران طی دهه ۱۳۹۰ همراه با تفاوتهای منطقهای است. ضرورت سیاستهای منطقهای، مشاوره و حمایتهای اجتماعی برای تقویت بنیان خانواده را برجسته میسازد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
