1- دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
2- دانشگاه علوم پزشکی بیرجند ، rezamood@yahoo.com
3- سایر
چکیده: (24342 مشاهده)
مقدمه و اهداف: نارسی ثابت ترین عامل تعیین کننده مرگ و میر نوزادی است. این مطالعه با هدف مقایسه عوامل خطرساز مادری در نوزادان نارس و رسیدهی شهر بیرجند طراحی گردید.
روش کار: این مطالعه مورد شاهدی بر روی 130 نوزاد نارس به عنوان گروه مورد و 130 نوزاد رسیده به عنوان گروه شاهد در نوزادان متولد شده در بیمارستانهای بیرجند انجام شد. گروه مورد شامل نوزادان متولد شده با سن کمتر از 37 هفته بود که به ازای هر نوزاد نارس، اولین تولد با سن حاملگی 42-37 هفتهای بعد از تولد نوزاد نارس در گروه شاهد قرار گرفت. داده بوسیله مصاحبه با مادر، بررسی پرونده وی در زایشگاه یا بخش توسط پزشک عمومی آموزش دیده جمعآوری گردید. دادهها پس از جمعآوری در نرم افزار SPSS وارد و آنالیز گردید.
نتایج: دو گروه مورد و شاهد از نظر جنس با هم همسان بودند. شانس تولد نوزاد نارس در مادران با سابقه تولد نوزاد نارس 68/4 برابر مادران فاقد چنین سابقهای، در زایمانهای سزارین 34/3 برابر زایمانهای طبیعی، در مادران مبتلا به پره اکلامپسی 72/7 برابر مادران سالم، در مادران با پارگی زودرس کیسه آب 3/11 برابر مادران طبیعی، در حاملگیهای ناخواسته 1/2 برابر حاملگیهای خواسته، در مراقبتهای دوران بارداری کمتر از 4 بار 15/4 برابر مراقبت های 9 بار و در مادران با سابقه جفت سرراهی 96/8 برابر مادران بدون سابقه بود.
نتیجهگیری: انجام مراقبتهای پره ناتال و شناسایی مادران درخطر میتواند سبب کاهش تولد نوزادان نارس گردد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1389/6/9 | پذیرش: 1390/4/4 | انتشار: 1392/5/30
ارسال پیام به نویسنده مسئول